Er is een moment in bijna elk brand tracker-rapport waar iedereen even blij wordt. De NPS is gestegen. Twee punten erbij, mooi werk allemaal.

Ik wil die zeepbel graag even doorprikken.

Want als jouw merk groeit in marktpenetratie, dus als meer mensen in de categorie jouw merk minstens één keer kopen, dan gaat je NPS bijna altijd naar beneden. Niet soms. Bijna altijd. Dat betekent dat een stijgende NPS, if anything, indicatief is voor een probleem. En dat een dalende NPS regelmatig het bewijs is dat je precies goed bezig bent.

Dat is geen woordspel. Zo werken de cijfers nu eenmaal. En het raakt niet alleen NPS, maar ook die andere metric waar marketeers zo graag in geloven.

Stel je voor: jouw merk heeft een hoge awareness. Mensen kennen het, herkennen het logo, kunnen de slogan opdreunen. En toch... groeit het marktaandeel niet. Hoe kan dat?

Het antwoord zit in iets wat de meeste brand health trackers gewoon (nog) niet meten.

Stel je voor: je hebt maanden gewerkt aan een nieuw product. De smaak klopt, de positionering zit goed, de lancering is zorgvuldig gepland. En dan staat 'ie er, in het schap. Tussen tientallen andere producten, allemaal schreeuwend om aandacht.

En niemand ziet 'm.

Hoofdvraag: hoe beïnvloedt duurzaamheidsinformatie het aankoopgedrag van consumenten in een realistische (virtuele) supermarktcontext?

Als consument vinden we het vaak last om echt duurzame keuzes te maken. In de jungle van biologische labels, plantaardige vervangers en verpakkingstypen is het lastig te bepalen: Wat is nu echt duurzaam? Om hierbij te helpen hebben we een interventie in de virtuele supermarkt uitgerold. Een product wordt gekoppeld aan een afbeelding die het effect op de natuur van het product weergeeft. Denk aan een brandend regenwoud, of juist een regenwoud waarin alles groeit en bloeit. Staat de consument hiervoor open, en heeft dit effect op hun aankopen in de virtuele supermarkt?